خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۵۳۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
شعله ها در گرم جوشی، داغ آه سرد ماستنغمه هم حسرت غبار نالههای درد ماست
۲
خاک تمکین آشیان حیرت آن جلوه ایملنگر دامان چندین دشت وحشت گردماست
۳
حال دل صد گل ز چاک سینهٔ ما روشن استصد سحر بوی جگر در رهن آه سرد ماست
۴
بسکه در دل مهرهٔ شوق سویدا چیدهایمازکواکب چرخ هم داغ بساط نردماست
صفحهٔ ۱ از ۳