خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۵۳۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
طوق چون فاخته، شیرازهٔ مشت پر ماستحلقهٔ دود،کمند کف خاکستر ماست
۲
همچو خاک آینهٔ صورت اُفتادگی‌امگرد نقش قدم راهروان جوهر ماست
۳
بسکه چون تیر گذشت از بر ما عیش شبابمحو خمیاز چو آغوش کمان پیکر ماست
۴
شوق غارت‌زده انجمن دیداریمهرکجا آینه‌ای خون شده چشم تر ماست
صفحهٔ ۱ از ۳