خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۵۳۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
امروزکه امید بهکوی تو مقیم استگر بال گشایم دل پرواز دو نیم است
۲
نتوان ز سرم برد هوای دم تیغتاین غنچهگره بستهٔ امید نسیم است
۳
شد حاجت ما پردهبرانداز غنایتسایل همه جا آینهٔ رازکریم است
۴
فیض نظرکیست که درگلشن امکانهر برگگل امروزکف دستکلیم است
صفحهٔ ۱ از ۳