خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۵۴۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
زندگی تمهید اسباب فناستما و من افسانهٔ خواب فناست
۲
غافلان تا چند سودای غرورجنس این دکان همه باب فناست
۳
مست ومخمورخیال ازخود رویدششجهت یک عالم آب فناست
۴
اینکه امواج نفس نامیدهٔمچون به خود پیچیده گرداب فناست
صفحهٔ ۱ از ۳