خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۵۶۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آفت سر و برگ هوس آرایی جاه استسر باختن شمع ز سامان‌کلاه است
۲
غافل مشو از فیض سیه‌روزی عشاقنیل شب ما غازه‌کش چهرهٔ ماه است
۳
با حسن تو آسان نتوان‌گشت مقابلحیرت چقدر آینه را پشت و پناه است
۴
یک چشم تر آورده‌ام از قلزم حیرتاین‌کشتی آیینه پر از جنس نگاه است
صفحهٔ ۱ از ۴