خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۵۷۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گلدستهٔ نزاکت حسنت که بسته استکز بار جلوه رنگ بهارت شکسته است
۲
از ضعف انتظار تو در دیدهٔ ترمسررشته نگاه چو مژگان گسسته است
۳
هرگز نچیدهایم جز آشفتگی گلیسنبل به باغ طالع ما دسته دسته است
۴
بی جلوهٔ تو ای چمنآرای انتظارجوهر به چشم آینه مژگان شکسته است
صفحهٔ ۱ از ۳