خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۱۴۹۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به جان جمله مستان که مستمبگیر ای دلبر عیار دستم
۲
به جان جمله جانبازان که جانمبه جان رستگارانش که رستم
۳
عطاردوار دفترباره بودمزبردست ادیبان می نشستم
۴
چو دیدم لوح پیشانی ساقیشدم مست و قلمها را شکستم
صفحهٔ ۱ از ۵