خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۱۴۹۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بیا کز غیر تو بیزار گشتموگر خفته بُدَم بیدار گشتم
۲
بیا ای جان که تا روز قیامتمقیم خانهٔ خمار گشتم
۳
ز پرّ و بال خود گل را فشانَدبه کوه قاف خود طیّار گشتم
۴
تُرُش دیدم جهانی را من از ترسدر آن دوشاب چون آچار گشتم
صفحهٔ ۱ از ۳