خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۱۴۹۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بیا کز عشق تو دیوانه گشتموگر شهری بُدَم ویرانه گشتم
۲
ز عشق تو ز خان و مان بریدمبه درد عشق تو همخانه گشتم
۳
چُنان کاهِل بُدَم کان را نگویمچو دیدم روی تو مردانه گشتم
۴
چو خویش جان خود جان تو دیدمز خویشان بَهرِ تو بیگانه گشتم
صفحهٔ ۱ از ۲