خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۶۰۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
جنس ما با این‌کسادی قیمتی فهمیده استوین حباب پوچ خود را باگهر سنجیده است
۲
هرکس از سیر بهار بیخودی آگاه نیستدیده هرجامحو حیرت می‌شدگل چیده است
۳
بوالهوس نبود حریف عرصه‌گاه جلوه‌اشحسن او از چشم مشتاقان زره پوشیده است
۴
ناله‌ام، در وعده‌گاه وصل، خارج نغمه نیستمی‌دهم آواز، تا بختم‌کجا خوابیده است
صفحهٔ ۱ از ۳