خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۶۰۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
واژگونی بسکه با وضعم قرینکردیده استسرنوشتم نیز چون نقش نگین گردیده است
۲
عمرها شد چون نگاه دیده آیینهامحیرت دیدار حصن آهنین گردیده است
۳
داشتم چون صبح گیر و دار شور محشریکز غم کم فرصتی آه حزین گردیده است
۴
هیچ وضعی همچو آرامیدگی مقبول نیستشعله هم از داغ گشتن دلنشین گردیده است
صفحهٔ ۱ از ۳