خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۶۰۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای که دنیا و جلالش دیده‌ای خمیازه استهمچو مستی‌گر مآلش دیده‌ای خمیازه است
۲
حسرتی می‌بالد از خاک بهار اعتبارقدکشیدن کز نهالش دیده‌ای خمیازه است
۳
غنچه نقد راحتش از پیکر افسرده استگل اگر عرض‌کمالش دیده‌ای خمیازه است
۴
باده‌پیمایی همین درس خموشان تو نیستورنه عالم قیل و قالش دیده‌ای خمیازه است
صفحهٔ ۱ از ۳