خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۶۰۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تا فلک درگردش است آفت به‌هرسوهاله استدر مزاج آسیا چندین شرر جواله است
۲
یأس‌کن خرمنگه درگشت امید زندگیریزش یک مشت دندان حاصل صدساله است
۳
زین چمن با درد پیمایی قناعت‌کرده‌ایمجام‌گل تسلیم یاران ساغر ما لاله است
۴
با بزرگیهای شیخ آسان‌که می‌گردد طرفپیش این جاسوس رعنا سامری‌گوساله است
صفحهٔ ۱ از ۳