خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۶۱۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دل به‌سعی آب‌گردیدن طرب پیمانه استخودگدازی تردماغیهای این دیوانه است
۲
هرکجا نازی‌ست ایجاد نیازی می‌کندخط، چراغ حسن را جوش پرپروانه است
۳
ناله‌ها در دل گره دارم به ناموس وفاریشه‌ام‌چون موج‌گوهر در طلسم‌دانه است
۴
عضو عضوم نشئهٔ‌کیفیت مژگان اوستدست اگر بر هم فشانم لغزش مستانه است
صفحهٔ ۱ از ۳