خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۶۱۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
در آن بساط‌که حسنت دچار آینه استبهشت آینهٔ انتظار آینه است
۲
ز نقش پای تو، کایینه‌دار آینه استبساط روی زمین را بهار آینه است
۳
اگر ز جوهر نظاره نیست دام به دوشچرا ز روی تو حیرت شکار آینه است
۴
به یاد جلوه، نظر باختیم، لیک چه سودکه این‌گل از چمن انتظار آینه است
صفحهٔ ۱ از ۳