خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۶۱۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ز نقش پای تو کابینه دار آینه استبساط روی زمین را بهار آینه است
۲
اگر ز جوهر آیینه نیست دام به دوشچرا زروی تو حیرت شکار آینه است
۳
به یاد جلوه نظر باختیم لیک چه سودکه این‌گل از چمن انتظار آینه است
۴
به دستگاه صفا کوش گر دلی داریهمین فروغ نظر اعتبار آینه است
صفحهٔ ۱ از ۳