خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۶۱۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
باز درس خاشاکم سطر شعلهخوانیهاستصفحه میزنم آتش عذر پرفشانیهاست
۲
کیست ضبط خودداری تا کشد عنان منخون بسمل شوقم ساز من روانیهاست
۳
بیزبانی عاشق ترجمان نمیخواهدتا شکست رنگی هست عرض ناتوانیهاست
۴
روز کلفت حسرت شام داغ نومیدیصبحم آن و شامم این طرفه زندگانیهاست
صفحهٔ ۱ از ۳