خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۱۵۲۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نه آن شیرم که با دشمن برآیممرا این بس که من با من برآیم
۲
چو خاک پای عشقم تو یقین دانکز این گِل چون گل و سوسن برآیم
۳
سیه‌پوشم چو شب من از غم عشقوزین شب چون مه روشن برآیم
۴
از این آتش چو دود‌م من سراسرکه تا چون دود از این روزن برآیم
صفحهٔ ۱ از ۲