خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۱۵۲۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چو آب آهسته زیر که درآیمبه ناگه خرمن که درربایم
۲
چکم از ناودان من قطره قطرهچو طوفان من خراب صد سرایم
۳
سرا چه‌بْوَد؟ فلک را برشکافمز بی‌صبری قیامت را نپایم
۴
بلا را من علف بودم ز اولولیک اکنون بلاها را بلایم
صفحهٔ ۱ از ۳