خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۱۵۲۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از آن باده ندانم، چون فنایماز آن بی‌جا نمی‌دانم کجایم
۲
زمانی قعر دریایی درافتمدمی دیگر چو خورشیدی برآیم
۳
زمانی از من آبستن جهانیزمانی چون جهان خلقی بزایم
۴
چو طوطیْ جانْ شِکر خاید به ناگهشوم سرمست و طوطی را بخایم
صفحهٔ ۱ از ۳