خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۱۵۲۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ز قند یار تا شاخی نخایمنماز شام روزه کی گشایم
۲
نمی‌دانم کجا می روید آن قندکز او خوردم نمی‌دانم کجایم
۳
عجایب آنک نُقلش عقل من بردچو عقلم نیست چونش می‌ستایم
۴
کی دارد روزه همچون روزهٔ منکز او هر لحظه عیدی می‌ربایم
صفحهٔ ۱ از ۲