خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۱۵۲۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
شب دوشینه ما بیدار بودیمهمه خفتند و ما بر کار بودیم
۲
حریف غمزه غماز گشتیمندیم طره طرار بودیم
۳
به گرد نقطه خوبی و مستیبه سر گردنده چون پرگار بودیم
۴
تو چون دی زاده‌ای با تو چه گویمکه با یار قدیمی یار بودیم
صفحهٔ ۱ از ۲