خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۱۵۳۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
من و تو دوش شب بیدار بودیمهمه خفتند و ما بر کار بودیم
۲
حریف غمزه غماز گشتیمبه پیش طره طرار بودیم
۳
بیا تا ظاهر و پیدا بگوییمکه با عشق نهانی یار بودیم
۴
اگر چه پیش و پس آن جا نگنجدبه پیش صانع جبار بودیم
صفحهٔ ۱ از ۲