خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۱۵۳۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بیا کامروز شَه را ما شکاریمسَرِ خویش و سَرِ عالَم نداریم
۲
بیا کامروز چون موسیِ عمرانبه مردی گَرد از دریا برآریم
۳
همه شب چون عصا افتاده بودیمچو روز آمد چو ثُعبان بی‌قراریم
۴
چو گِردِ سینهٔ خود طوف کردیمیدِ بیضا ز جیبِ جان برآریم
صفحهٔ ۱ از ۴