خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۶۳۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نه دیر مانع و نی‌کعبه حایل افتادستره خیال تو در عالم دل افتادست
۲
فسون عشق به جام نیاز، ناز چه ریختکه حسن سرکش و آیینه غافل افتادست
۳
حساب سایه و خورشید تا ابد باقیستادب‌پرستی و دیدار مشکل افتادست
۴
چه وانمایدم این هستی عدم تمثالندیدن آینه‌ای در مقابل افتادست
صفحهٔ ۱ از ۳