خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۶۳۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خم مکن در عرض حاجت تا توانی پشت دستاینقدرها برنمی‌دارد گرانی پشت دست
۲
شوکت ملک و ملک تا اوج اقبال فلکجمله پامال است هرگه می‌فشانی پشت دست
۳
تا کی از ترک کلاه آرایش اندیشیدنتمعنیی دارد نه صورت آنچه خوانی پشت دست
۴
عمرها شد انتظار ضعف پیری می‌کشمتا زنم ازپیکر خم برجوانی پشت دست
صفحهٔ ۱ از ۳