خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۶۴۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دل راگشاد کار ز صد عقده برترستآزادی طبیعت این مهره ششدرست
۲
غواص آرزوی گرفتاری توایمما را تأمل گره دام گوهرست
۳
سر برنمیکشیم ز خط رضای دوستچون خامه سعی لغزش ما هم به مسطرست
۴
رنگ پریده ایست ز روی خزان مادر بوتههای غنچه اگر خرد زرست
صفحهٔ ۱ از ۴