خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۶۴۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
سرکشیها به مرگ راهبرستگردن موج را حباب سرست
۲
نیست در رنگ اعتبار ثباتآبروها چو موج درگذرست
۳
سفله بر خرده‌های زر نازدلاف پرواز سنگ از شررست
۴
فال راحت مزن کزین کف خاکهرچه آسوده‌تر، فسرد‌ه تر ست
صفحهٔ ۱ از ۴