خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۶۸۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چنین‌که نیک وبد ما به عجزوابسته‌ستقضا به دست حنا بسته نقش ما بسته‌ست
۲
به قدرناله مگرزین قفس برون آییموگرنه بال به خون خفته است وپا بسته‌ست
۳
چو سنگ چاره ندانم از زمینگیریزدست عجزکه ما را به پای ما بسته‌ست
۴
بهاربوسه به پای تو داد و خون‌گردیدنگه تصور رنگینی حنا بسته‌ست
صفحهٔ ۱ از ۳