خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۶۹۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
همچو شبنم ادب آیینه زدودن بوده‌ستبه هم آوردن خود چشم گشودن بوده‌ست
۲
به خیالات مبالید که چون پرتو شمعکاستن توأم اقبال فزودن بوده‌ست
۳
مزرع کاغذ آتش زده سیراب کنیدتخمهایی‌که هوس کاشت درودن بوده‌ست
۴
کم و بیش آبله سامان تلاش هوسیمدسترنج همه کس درخور سودن بوده‌ست
صفحهٔ ۱ از ۳