خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۷۰۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ادب اظهارم و با وصل توام‌کاری هستعرض آغوش ندارم دل افگاری‌هست
۲
نرود سلسلهٔ بندگی ازگردن ماسبحه‌گر خاک شود رشتهٔ زناری هست
۳
با همه‌کلفت دوری به همین خرسندیمکه در آیینهٔ ماحسرت دیداری هست
۴
پیکرخاکی ما را به ره سیل فنایاد ویرانی از آن نیست‌که معماری هست
صفحهٔ ۱ از ۳