خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۷۱۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
درین‌گلشن دو روزت خنده‌کاریستمبادا غره‌گردی گل بهاری‌ست
۲
برافشان بر هوس دامان‌و بگذرکه در جیب نفس نقد نثاری‌ست
۳
هم از بست وگشاد چشم دریابکه اجزای جهان لیل و نهاری‌ست
۴
ودیعتها ز سر باید اداکردبه ره‌گر پاگذاری حقگزاری‌ست
صفحهٔ ۱ از ۴