خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۷۴۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هیچکس چون من درین حرمان‌سرا ناشاد نیستعمر در دام و قفس ضایع شد و صیاد نیست
۲
کیست تا فهمد زبان بینواییهای مناز لب زخمم همین خون می‌چکد فریاد نیست
۳
آسمانی در نظر داریم وارستن کجاستدر خیال این شیشه تا باشد پری آزاد نیست
۴
با نفس‌گردد مقابل‌کاش شمع اعتباردر زمین پست می‌سوزیم کانجا باد نیست
صفحهٔ ۱ از ۵