خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۸۰۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
جرأت سؤال شرم ترا گر جواب داشتانگشت زینهار به غربال آب داشت
۲
خلقی ز مدعا تهی از هیچ پر شده‌ستنه چرخ یک علامت صاد انتخاب داشت
۳
بیرون نجست از آتش دل سعی هیچ‌کسشور جهان چکیدن اشک کباب داشت
۴
تا نقش ما غبار نشد برنخاستیمکس پی نبرد صورت دیباچه خواب داشت
صفحهٔ ۱ از ۴