خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۸۱۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
سعی‌جاه آرزوی خاک شدن در سر دا‌شتموج از بهر فسردن طلب گوهر داشت
۲
دل آزاد به پرواز خیالات افسردحفف ازآن خانهٔ آیینه که بام و در داشت
۳
از هنر رنگ صفای دل ما پنهان ماندصفحهٔ آینه ننگ از رقم جوهر داشت
۴
امتیاز آینه‌پردازی تحصیل غناستزین چمن گل به سر آن داشت که مشتی زر داشت
صفحهٔ ۱ از ۴