خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۸۱۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
برق آفت لمعه در بی‌ضبطی اسرار داشتنعرهٔ منصور تا گردن فرازد دار داشت
۲
نغمهٔ تار نفس بی‌مژدهٔ وصلی نبودنبض دل تا می‌تپید آواز پای یار داشت
۳
دور باش منع دیدن پیش ییش جلوه استلن‌ترانی برق چندین شعلهٔ دیدار داشت
۴
گرد پروازی ز هستی تا عدم پیوسته استکاروان ما همین شور جرس دربار داشت
صفحهٔ ۱ از ۴