خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۸۱۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ز بس که معنی مکتوب عشق پیچش داشتزبان خامهٔ ما هر چه گفت لغزش داشت
۲
سحاب مزرعهٔ رنگ ما و من دیدمنه‌سن بود نه‌مینا، شکست نازش‌داشت
۳
هزارگل ز چمن رفت و باز برگردیدبهار رنگ چه مقدار ذوق گردش داشت
۴
به یک نظر دو جهان از عدم برآوردیگشاد آن مژهٔ ناز این چه‌کاوش داشت
صفحهٔ ۱ از ۳