خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۸۱۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
اندیشه در نزاکت معنی کمال داشتحسن فروغ مهر نقاب هلال داشت
۲
شیرازهٔ غبار هوس‌گشت خجلتمخاکم تسلی از عرق انفعال داشت
۳
دل رفت از برم به فسون هوای وصلاین غنچه درگشودن آغوش بال داشت
۴
از خودرمیده نیست عروج دماغ منجامم نظر زگردش چشم غزال داشت
صفحهٔ ۱ از ۳