خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۸۲۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
سادگی دل را اسیر فکرهای خام داشتتا تحیر بود در آیینه عکس آرام داشت
۲
گر نمی‌بود آرزو تشویش جانکاهی نبودماهیان را تشنهٔ قلاب حرص کام داشت
۳
از ادای ابرویت لطف نگه فهمیده‌ایماین کمان رنگ فریب از روغن بادام داشت
۴
دل نه امروز از صفا فال صبوحی می‌زنددر کدورت نیز این آیینه عیش شام داشت
صفحهٔ ۱ از ۳