خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۱۵۶۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای جان لطیف و ای جهانماز خواب گرانت برجهانم
۲
بی‌شرم و حیا کنم تقاضادانی که غریم بی‌امانم
۳
گر بر دل تو غبار بینماز اشک خودش فرونشانم
۴
ای گلبن جان برای مجلسبگرفته‌اَمَت که گل فشانم
صفحهٔ ۱ از ۲