خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۱۵۶۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ناآمده سیل تر شدستیمنارفته به دام پای بستیم
۲
شطرنج ندیده‌ایم و ماتیمیک جرعه نخورده‌ایم و مستیم
۳
همچون شکن دو زلف خوباننادیده مصاف ما شکستیم
۴
ما سایه آن بتیم گوییکز اصل وجود بت پرستیم
صفحهٔ ۱ از ۲