خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۸۴۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
همت از هر دو جهان جست و ز دل در نگذشتموج بگذشت ز دریا و ز گوهر نگذشت
۲
آمد و رفت نفس،گرد پی یکتایی‌ستکس درین قافله از خویش مکرر نگذشت
۳
شمع بر سر همه جا دامن خاکستر داشتسعی پرواز ضعیفان ز ته پر نگذشت
۴
ختم‌گردید به بیمار وفا شرط ادبما گذشتیم ولی ناله ز بستر نگذشت
صفحهٔ ۱ از ۳