خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۹۰۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
باز از پانگشت لعل نو خط دلدار سرخغنچهاش آمد برون از پرده زنگار سرخ
۲
از فریب نرگس مخمور او غافل مباشبی بلایی نیست رنگ چهره بیمار سرخ
۳
آن بهار ناز دارد میل حسرتخانهاممیتوان کردن چو برگ گل در و دیوار سرخ
۴
زین گلستان درکمین لالهزار دیگرمعالمی محو گل و من داغ آن دستار سرخ
صفحهٔ ۱ از ۵