خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۹۱۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تنگی آورده خانهٔ صیادیک دو چاک قفس‌کنید زیاد
۲
سیرآن جلوه مفت فرصت ماستنوبهاریم چشم بد مرساد
۳
عشق چون شمع در تلاش سجودسر ما را به پای ما سر داد
۴
نفس آنست آنکه‌تا رسید به لبگرد ما چون سحر قیامت زاد
صفحهٔ ۱ از ۴