خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۹۱۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
یأس‌فرسای تغافل دل ناشاد مبادبیدلانیم فراموشی ما یاد مباد
۲
عیش ما غیرگرفتاری دل چیزی نیستیارب این صید ز دام و قفس آزاد مباد
۳
پرگشودن ز اسیران محبت ستم استذوق آزادی ما خجلت صیاد مباد
۴
عاشق از جان‌کنی حکم وفا غافل نیستنقش شیرین به سر تربت فرهاد مباد
صفحهٔ ۱ از ۴