خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۹۳۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به سرم شور تمنای تو تا می‌پیچددود در ساغر داغم چو صدا می‌پیچد
۲
حسرت چاک گرببان نشود دام کسیاین کمندی‌ست که در گردن ما می‌پیچد
۳
عالم از شکوهٔ نومیدی عشاق پُر استنارسا نالهٔ ما در همه جا می‌پیچد
۴
نبود هستی اگر دشمن روشن‌گهراننفس پوچ در آیینه چرا می‌پیچد
صفحهٔ ۱ از ۳