خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۹۴۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بر دستگاه اقبال کس خیره‌سر نگردداین‌خط نمی‌توان خواند تا صفحه برنگردد
۲
ای خواجه بی‌نیازی موقوف خودگدازی‌ستتسکین تشنه کامی آب گهر نگردد
۳
حیف است موج آزاد نازد به قید گوهربی‌قدردانیی نیست پایی که سر نگردد
۴
وحشت بهار شوقیم بی‌برگ و ساز اسبابپرواز رنگ این باغ مرهون پر نگردد
صفحهٔ ۱ از ۳