خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۹۴۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دل تا به‌کی‌ام جز پی آزار نگرددظلم است گر این آبله هموار نگردد
۲
عمری‌ست به تسلیم دوتایم چه توان‌کردبر دوش کسی نام نفس بار نگردد
۳
بند لب عاشق نشود مهرخموشیدر نی گرهی نیست که منقار نگردد
۴
حیف از قدم مردکه در عرصهٔ همتسربازی شمعش گل دستار نگردد
صفحهٔ ۱ از ۳