خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۹۴۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
در این گلشن کدامین شعله با این تاب می‌گرددکه از شبنم به چشم لاله و گل آب می‌گردد
۲
دلیل عاجزان با درد دارد نسبت خاصیغرور سجده مایل صورت محراب می‌گردد
۳
کف خاکستری بر چهره دارد شعلهٔ شوقمچو قمری وحشتم در پردهٔ سنجاب می‌گردد
۴
گداز آمادهٔ کم فرصتی در بر دلی دارمکه همچون اشک تا بی‌پرده گردد آب می‌گردد
صفحهٔ ۱ از ۳