خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۹۶۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
جهان‌کجاست،گلی زان نقاب می‌خنددسحر تبسمی از آفتاب می‌خندد
۲
فنای ما چمن‌آرای بی‌نقابی اوستبه قدر چاک کتان، ماهتاب می‌خندد
۳
تلاش آگهی‌ات ننگ غفلت است اینجامژه ز هم نگشایی‌که خواب می‌خندد
۴
تهی ز خویش شدن مفت آگهی باشدز صفر بر خط ما انتخاب می‌خندد
صفحهٔ ۱ از ۳